هفتم آبان، روز کوروش، زادروز جلیل میلانلویی هم بود؛ رئیس بانک رسالت اسفراین و مدرس اقتصاد که شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان خیزش دی‌ماه در اسفراین با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب به سینه‌اش جان باخت. چند ساعت پیش از آن، او در ویدیویی خطاب به شاهزاده رضا پهلوی از جان‌هایی گفت که در این راه فدا می‌شوند و از او خواست ایرانی در شأن کوروش و داریوش بسازد.
این ویدیو، که پس از کشته شدن او دست‌به‌دست شد، یکی از روشن‌ترین اسنادی است که نشان می‌دهد معترضان دی‌ماه برای چه و به نام چه کسی به خیابان آمدند.
جلیل میلانلویی که بود
میلانلویی اهل اسفراین در استان خراسان شمالی و پدر دو دختر بود. همسرش یک سال پیش از خیزش بر اثر سرطان درگذشته بود. او ریاست شعبه بانک رسالت در اسفراین را بر عهده داشت و در دانشگاه علوم پزشکی این شهر اقتصاد درس می‌داد. بر پایه گزارش‌های منتشرشده درباره او، در سال ۱۴۰۱ به سبب فعالیت اعتراضی از تدریس در دانشگاه فنی و مهندسی اسفراین محروم شد.آخرین استوری او در اینستاگرام پرچم شیر و خورشید بود.
او در همان ویدیوی آخر می‌گوید در جوانی مذهبی بوده، اما با دیدن زندگی سران جمهوری اسلامی از آنها جدا شده و به مردم پیوسته است؛ و می‌گوید بارها از سوی اطلاعات سپاه بازداشت و آزار دیده است.
ویدیوی روز آخر
میلانلویی در این ویدیو از خوابی می‌گوید که شب پیش دیده بود: محمدرضا شاه پهلوی او را در آغوش گرفته و پس از آن، کودکی آرام در آغوش اوست. خودش این خواب را چنین تعبیر می‌کند که حکومت در حال تغییر است و او زندگی تازه‌ای پیدا می‌کند، و می‌افزاید که شاید همان روز کشته شود و برایش اهمیتی ندارد.
بخش پایانی ویدیو خطاب به شاهزاده رضا پهلوی است. او از شاهزاده می‌خواهد به یاد داشته باشد: «فردا که حکومت را در دست گرفتی، بدان چه جان‌هایی در راهت فدا شد». سپس از او می‌خواهد مراقب دو دخترش باشند و ایرانی بسازند که یادگار کوروش و داریوش باشد. سعید قاسمی‌نژاد، مشاور اقتصادی شاهزاده و مدیر پروژه شکوفایی ایران، این سخنان را پس از جان باختن او بازنشر کرد.
جلیل میلانلویی چند ساعت پیش از کشته شدن، از شاهزاده رضا پهلوی خواست ایرانی در شأن کوروش و داریوش بسازد.
شبی که اسفراین به خون کشیده شد
میلانلویی شامگاه ۱۸ دی با گلوله جنگی کشته شد. به روایت یک شاهد عینی، شلیک از پشت‌بام یک کلانتری انجام شد. او تنها جاویدنام آن شب اسفراین نبود. خانواده او سه روز در جست‌وجوی پیکرش بودند و آن را ۲۱ دی تحویل گرفتند. به گفته منابع آگاه، او زیر تدابیر امنیتی به خاک سپرده شد و خانواده اجازه برگزاری مراسم نیافت. یک ماه بعد، دخترش در ویدیویی بر مزار پدر آواز خواند.
این الگو در پرونده جاویدنامان دیگر هم دیده می‌شود: شلیک مستقیم به بالاتنه، گروگان گرفتن پیکر و بستن راه سوگواری. گزارش مادر احمد خسروانی، دانشجوی دانشگاه شریف و جشن زادروز بهنام امیرافشاری بر مزارش در فردیس همین روایت را از شهرهای دیگر تکرار می‌کنند. مای ساتو، گزارشگر ویژه سازمان ملل، هم در گزارش تازه خود گفت جمهوری اسلامی سرکوب معترضان را پس از دی‌ماه شدت داده است.
آنچه این وصیت نشان می‌دهد
سخنان میلانلویی سه نکته را درباره خیزش دی‌ماه روشن می‌کند.
نخست، این خیزش نشانی سیاسی روشن داشت. معترضی که چند ساعت پیش از مرگ با شاهزاده رضا پهلوی سخن می‌گوید و آخرین تصویرش پرچم شیر و خورشید است، برای تغییر حکومت به خیابان آمده بود، نه برای یک خواسته صنفی. روایت جمهوری اسلامی که معترضان را بی‌هدف یا فریب‌خورده نشان می‌دهد، با این سند جور درنمی‌آید.
دوم، کسانی که کشته شدند از دل جامعه‌ای بودند که حکومت سال‌ها پایگاه خود می‌دانست. مدیر بانک و مدرس دانشگاه در یک شهر کوچک خراسان، که به گفته خودش در جوانی مذهبی بود، همان طبقه میانی است که جمهوری اسلامی آن را از دست داده است.
سوم، این سخنان تعهدی را پیش روی رهبری انقلاب ملی می‌گذارد. میلانلویی از شاهزاده نه مقام خواست و نه انتقام؛ خواست جان‌های فداشده فراموش نشوند، از بازماندگان مراقبت شود و ایرانی آباد ساخته شود. پرونده دادخواهی جاویدنامان و حمایت از خانواده‌های آنان بخشی از همین تعهد است.
دو دختر جلیل میلانلویی اکنون بی پدر و مادر مانده‌اند. نزدیک به ده ماه پس از آن شب، هیچ مقامی در جمهوری اسلامی بابت کشته شدن او و دیگر جاویدنامان اسفراین پاسخگو نشده است.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده. اولین نفر باشید.