جمهوری اسلامی جابر خسروی، مردی ۴۳ ساله اهل دامغان با سوابق پزشکی مستند از اختلال حاد روانی، را در زندان دامغان اعدام کرد. سازمان حقوق بشر ایران دوشنبه ۲۰ مهر ۱۴۰۵ هویت او را اعلام کرد؛ دستگاه قضایی جمهوری اسلامی پیش‌تر خبر این اعدام را بدون ذکر نام زندانی منتشر کرده بود.
به گفته سازمان حقوق بشر ایران، پرونده پزشکی جابر خسروی نشان می‌دهد او سال‌ها به‌خاطر اختلال دوقطبی، پرخاشگری و دوره‌های مکرر روان‌پریشی تحت درمان بوده است. این سازمان می‌گوید گزارشی از پزشکی قانونی در سال ۱۴۰۲ نیز از حملات هراس، اضطراب، اختلال خلقی و افسردگی او خبر داده که به بستری اورژانسی در بیمارستان انجامیده بود. این سازمان تأکید می‌کند او در زمان حادثه در وضعیت بحران روانی بوده و مسئولیت کیفری نداشته است.
پرونده جابر خسروی
جابر خسروی در شهریور ۱۴۰۱ بازداشت شد. او به «قتل عمد» محمدجواد رحیمی، مأمور نیروی انتظامی، متهم بود که ۱۱ شهریور ۱۴۰۱ در بیمارستان ولایت دامغان با شلیک دو گلوله کشته شد. پرونده در شعبه دوم دادگاه کیفری یک استان سمنان در شاهرود رسیدگی شد و حکم قصاص پس از تأیید دیوان عالی کشور اجرا شد. رئیس دادگستری استان سمنان در اعلام اجرای حکم، نامی از زندانی نبرد و به سوابق بیماری روانی او نیز اشاره‌ای نکرد.
بر اساس استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر، اعدام افراد دارای ناتوانی یا بیماری شدید روانی ممنوع است؛ عفو بین‌الملل پیش‌تر در پرونده محمد قبادلو، معترض مبتلا به اختلال دوقطبی که در سال ۱۴۰۲ اعدام شد، به همین اصل استناد کرده بود.
موج اعدام در ایران
اعدام جابر خسروی در میانه موج بی‌سابقه اعدام‌ها در ایران رخ می‌دهد. هرانا پیش‌تر اعلام کرده بود جمهوری اسلامی در یک سال گذشته دست‌کم ۲۰۰۳ نفر را اعدام کرده است؛ بالاترین رقم در یک دهه. در همین روزها نیز زندانی دیگری در هرمزگان به اتهام قتل یک مأمور پلیس اعدام شد.
جمهوری اسلامی مردی را اعدام کرد که به گفته سازمان حقوق بشر ایران سال‌ها به‌خاطر اختلال حاد روانی تحت درمان بود.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده. اولین نفر باشید.