پیکر محمد ریگی سنجرانی، ۲۲ ساله، و عزیز ریگی، ۲۳ ساله و معروف به «لاله‌گل»، دو هم‌میهن بلوچ که شامگاه یکشنبه ۱۲ مهر ۱۴۰۵ در محله فلکی کوزه زاهدان با شلیک نیروهای امنیتی لباس‌شخصی جان باختند، شب شنبه ۲۵ مهر پس از ۱۳ روز بی‌خبری و پیگیری خانواده‌ها، با شروط امنیتی به آنان تحویل داده شد.
به گفته منابع محلی که حال‌وش، رسانه حقوق بشری بلوچستان، روایت آنان را منتشر کرده است، این دو جوان دست‌هایشان را بالا برده و اعلام کرده بودند تسلیم می‌شوند، اما با این حال هدف گلوله قرار گرفتند و پس از افتادن بر زمین نیز از فاصله نزدیک به آنان شلیک شد. کسانی که پیکرها را دیده‌اند از جای گلوله و آثاری شبیه ضربه با جسم سنگین بر بدن آنان خبر داده‌اند. رسانه‌های حکومتی این رویداد را یک «عملیات امنیتی» خواندند؛ روایتی که با گفته‌های شاهدان محلی در تضاد است.
شروط امنیتی برای تحویل پیکرها
خانواده‌ها نزدیک به ده روز از سرنوشت فرزندانشان خبری نداشتند. سپس ماموران امنیتی با آنان تماس گرفتند، از کشته شدن دو جوان خبر دادند، گفتند پیکرها در سردخانه است و برای تحویل آنها پول خواستند. به گزارش حال‌وش، شروط تحویل پیکرها چنین بود: خانواده‌ها حق شکایت یا پیگیری حقوقی در تهران را ندارند، خاکسپاری باید بیرون از شهر و در شب انجام شود و هیچ اطلاع‌رسانی عمومی یا انتشار عکس و ویدیو مجاز نیست.
عزیز ریگی همان شب ۲۵ مهر در گورستان چشمه زیارت زاهدان به خاک سپرده شد و محمد ریگی سنجرانی یک روز بعد، یکشنبه ۲۶ مهر، پس از آماده شدن قبرش دفن شد.
خسارت به مغازه‌ها و تهدید کاسب
گلوله‌ها به مغازه‌های اطراف نیز اصابت کرد. به گفته منابع محلی، یک پارچه‌فروشی حدود ۵۵۰ میلیون تومان خسارت دید و صاحب آن هنگام درخواست جبران خسارت از سوی افراد مرتبط با نهادهای امنیتی به زندان تهدید شد.
گروگان گرفتن پیکر جان‌باختگان و گرفتن پول و تعهد از خانواده‌ها، شیوه‌ای است که جمهوری اسلامی بارها در سیستان و بلوچستان به کار برده است. این رویداد در حالی رخ می‌دهد که امیر درزاده‌پور، زندانی بلوچ، ۲۵ مهر در زندان زاهدان اعدام شد.
خانواده‌های دو جوان بلوچ تنها با تعهد به سکوت، خاکسپاری شبانه و چشم‌پوشی از شکایت توانستند پیکر فرزندانشان را پس بگیرند.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده. اولین نفر باشید.