بهزاد رضوان‌مهر، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی کرج، بامداد پنجشنبه ۲۳ مهر ۱۴۰۵ در بند جان باخت. هم‌بندانش پیکر بی‌جان او را صبح همان روز یافتند. کانون حقوق بشر ایران که خبر مرگ او را منتشر کرد، می‌گوید این زندانی سیاسی از درمان پزشکی مناسب محروم مانده بود.
به گفته کانون حقوق بشر ایران، رضوان‌مهر به یک بیماری حساسیتی مبتلا بود که به عفونتی گسترده در بدنش انجامیده بود. شامگاه چهارشنبه ۲۲ مهر حال او وخیم‌تر شد و به بهداری زندان رفت؛ کادر بهداری بدون معاینه تخصصی و بدون اعزام به بیمارستان، تنها یک آمپول به او تزریق کردند و او را به بند بازگرداندند. چند ساعت بعد او درگذشت. نوع داروی تزریق‌شده و علت رسمی مرگ هنوز روشن نیست.
بازداشت، شکنجه و انفرادی
بر پایه اطلاعاتی که به کانون حقوق بشر ایران رسیده، نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بهزاد رضوان‌مهر را در آغاز سال ۱۴۰۵ به اتهام مخالفت با حکومت بازداشت کردند. این نهاد حقوق بشری می‌گوید او پس از بازداشت زیر شکنجه شدید قرار گرفت و بیشتر دوران بازداشتش را در سلول انفرادی گذراند. مسئولان زندان از بیماری و گسترش عفونت در بدن او آگاه بودند، اما او را به مراکز درمانی بیرون از زندان نفرستادند.
سن، شهر محل زندگی و حکم احتمالی صادرشده برای او هنوز اعلام نشده است. مقام‌های قضایی و سازمان زندان‌های جمهوری اسلامی نیز درباره مرگ او توضیحی نداده‌اند.
محرومیت از درمان؛ الگویی تکراری در زندان‌ها
مرگ رضوان‌مهر در حالی رخ می‌دهد که گزارش‌ها از وضعیت درمانی زندانیان سیاسی در زندان‌های جمهوری اسلامی پیاپی منتشر می‌شود. در روزهای گذشته از گسترش یک بیماری تنفسی با علائم کرونا در بند زنان زندان اوین خبر رسید و جمعی از پزشکان و کادر درمان در نامه‌ای از وضع وخیم حمید قره‌حسنلو در زندان یزد ابراز نگرانی کردند.
نهادهای حقوق بشری بارها هشدار داده‌اند که خودداری از اعزام زندانیان سیاسی بیمار به بیمارستان، به ابزاری برای فشار بر آنان بدل شده است. وزارت خارجه آمریکا نیز در گزارش‌های حقوق بشری خود محرومیت زندانیان سیاسی ایران از درمان را محکوم کرده است.
بهزاد رضوان‌مهر پس از ماه‌ها انفرادی، با عفونتی گسترده و تنها با یک آمپول به بند بازگردانده شد و چند ساعت بعد جان باخت.
نظرها
هنوز نظری نوشته نشده. اولین نفر باشید.